Terapiye Bakışım

Terapiyi bir yolculuk olarak görüyorum. Bu yolculuk, kişinin kendi iç dünyasına yöneldiği; duygularını, ihtiyaçlarını, ilişkilerini ve yaşamında tekrar eden örüntüleri daha yakından keşfettiği bir süreçtir. Terapist ise bu yolculukta kişinin yanında yürüyen; onun dünyasını anlamaya, yaşantılarını birlikte anlamlandırmaya ve ihtiyaç duyduğu değişim alanlarını keşfetmesine eşlik eden kişidir.

Bu yolculuk her zaman kolay ve doğrusal değildir. Kimi zaman geçmişin izleriyle, zorlayıcı duygularla, içsel çatışmalarla ya da ilişkisel güçlüklerle karşılaşılır. Kimi zamansa kişi, kendisini daha iyi anlamaya, duygularıyla temas etmeye, kendi ihtiyaçlarını fark etmeye ve olduğu haliyle kendisiyle daha kabul edici bir ilişki kurmaya başladığı yeni yollar keşfeder.

Bir Klinik Psikolog olarak terapi sürecinde kişinin yaşam öyküsünü, iç dünyasını ve ilişkisel dinamiklerini bütüncül bir çerçevede ele almayı önemsiyorum. Terapiyi yalnızca ortaya çıkan bir soruna çözüm aranan bir alan olarak değil; kişinin yaşadığı güçlüklerin altında yatan dinamikleri anlamasına, kendisiyle ve çevresiyle kurduğu ilişkileri fark etmesine, duygusal yaşantısıyla daha sağlıklı bir şekilde temas kurmasına ve yaşamında daha işlevsel seçimler yapabilmesine alan açan bir süreç olarak görüyorum.

Her bireyin hikâyesi ve yolculuğu kendine özgüdür. Bu nedenle terapi sürecini kişinin ihtiyaçları, yaşam öyküsü ve terapiden beklentileri doğrultusunda şekillendiriyorum. Amacım, kişinin yaşadığı güçlükleri anlamlandırmasına, kendi içsel kaynaklarını keşfetmesine ve psikolojik iyilik halini güçlendirmesine eşlik etmek; kendisiyle, ilişkileriyle ve yaşamıyla daha bütünlüklü bir ilişki kurabilmesine alan açmaktır.

Bazen değişim, başka birine dönüşmekten çok, insanın kendisini daha yakından tanıması ve kendi gerçekliğine daha fazla yaklaşmasıyla başlar. Terapi yolculuğunda benim için önemli olan, kişinin kendi yolunu bulmasına eşlik etmek ve bu yolu yürürken kendisiyle daha sahici bir ilişki kurabilmesine alan açmaktır.